"இந்திய வரலாறு - காந்திக்கு பிறகு" : ராமச்சந்திர குஹா

2009-08-24T18:10:00.000-07:00

இந்தியாவின் கடந்த அறுபது ஆண்டு கால வரலாற்றை இரண்டு புத்தகங்களுக்கு இடையிலான பயணமாக கருதலாம். அறுபது ஆண்டுகளுக்கு முன்னாள் இந்தியாவைப் பற்றி எழுதப்பட்ட காதரின் மாயோவின் "மதர் இந்தியா" காந்தியடிகளால் சாக்கடை இன்ஸ்பெக்டரின் ஆய்வறிக்கை என்று விமர்சிக்கப்பட்டது. அண்மையில் வெளியான தாமஸ் ப்ரீட்மேனின் "த வர்ல்ட் இஸ் பிளாட்" இந்தியாவை உயர்வாக மதிப்பிட்டது. ஸ்டான்போர்டு மற்றும் யேல் பல்கலைகழகங்களில் பேராசிரியராக இருந்த ராமச்சந்திர குஹா இந்த அறுபது ஆண்டுகால பயணத்தை மிக அழகாகக் கோர்த்து வழங்கி இருக்கிறார்.

சில மைல் கற்களைப் பார்ப்போமா?

நற்செய்தி: வரலாற்றிலேயே மோசமான ஒரு பிரிவினையிலிருந்து மீண்டு வந்தோம். எண்பது லட்சம் மக்கள் புலம் பெயர்வது கடுமையான சோதனை. வங்கத்தின் ஒரு திசைப்பயணம் பொருளாதார நெருக்கடியைத் தோற்றுவித்தது. பஞ்சாபின் இரு திசைப்பயணம் எண்ணற்ற உயிர்களைப் பறித்தது.

நற்செய்தி: பல நூற்றாண்டுகளாக துண்டாடப்பட்டு இருந்த நாம் ஒரு தேசமாக உருவானோம். இந்திய கண்டம் என்னும் உடைக்கப்படகூடிய நிலையிலிருந்து இந்திய நாடு என்னும் ஒன்றுபட்ட தேசமாக மாறி விட்டோம். இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளில் இந்திய மக்களுக்கு முதன் முறையாக ஒரு இந்திய தேசம் கிடைத்தது.

நற்செய்தி: ஒரு நல்ல (சட்ட வரையறைக்குட்பட்ட) அரசியலமைப்பை உருவாக்கிக் கொண்டோம். மக்களாட்சி, மதச்சார்பின்மை, மனித உரிமை, சம உரிமை என்னும் உயர் கருத்துகளை சமுதாயத்துக்கு அடிப்படையாக்கிகொண்டோம்.

நற்செய்தி: மாநிலங்களை மொழிவாரியாகப் பிரித்துக் கொண்டோம். நமது வேற்றுமைகளால் நாம் சிதறி விடாமல் இருப்பதற்குக் காரணமே மொழிவழி வகுக்கப்பட்ட மாநிலங்கள் தான். நமது ஒற்றுமை உணர்வுகளை தேசம் ஊக்குவித்தது. நமது தனித்துவ உணர்வுகளுக்கு மாநிலங்கள் வடிகால் அமைத்துக் கொடுத்தன.

நற்செய்தி: பெரும்பாலும் சிறுபான்மையினரை மதித்து அரவணைத்துச் செல்லும் கலாச்சாரத்தை உருவாக்கிக் கொண்டோம். இதில் ஜவகர்லால் நேருவின் பங்கு மிகப் பெரியது. இஸ்லாம் மற்றும் கிறித்துவ மதத்தினரும் இந்துக்களுடன் இணைந்து வாழ்ந்து இந்தியாவை உருவாக்குவதில் பெரும்பங்கு பெற்றனர். (சில கொடுஞ்செயல்கள் நிகழாமல் இல்லை. ஆனால் பாகிஸ்தானை போல சிறுபான்மையினர் உரிமைகள் பறிக்கப்பட்டு அழிந்து விடவில்லை).

நற்செய்தி: குடிமக்கள் அனைவருக்கும் தேர்வு உரிமை கொடுத்து ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை தேர்தல் நடத்தி ஆட்சி மாற்றங்கள் செய்து கொண்டோம். தவறே நிகழவில்லை என்று சொல்லவில்லை. அரசியல் பல்வேறு தரப்பட்ட தலைவர்களை உருவாக்கியது. தேர்தலில் பணம் பங்கு வகித்தது. ஆனாலும், பெரும்பான்மை அரசியல்வாதிகள் பொதுமக்களின் கருத்துகளுக்கு மதிப்பு கொடுப்பவர்களாகவும் பயப்படுபவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள்.

நற்செய்தி: பல நூற்றாண்டுகளாக இந்து மதத்தில் வேரூன்றி இருந்த கொடிய வழக்கங்களை சட்டத்துக்கு முரண்பட்டவையாக மாற்றினோம். இதில் நேருவின், அம்பேத்கரின் பங்கு பெரிது. பல மத குருக்கள் தடுத்தும் கேளாமல், இருவரும் ஆயிரத்து எழுநூறு ஆண்டுகளில் நடக்காத முன்னேற்றங்களை பதினேழு ஆண்டுகளில் கொண்டு வந்தனர். (சட்டம் மாறிய அளவு சமுதாயம் மாறவில்லை. ஆனால் கொடுமை செய்வோர் பயப்படுகிறார்கள். மாற்றங்கள் மெலிதாக ஆனால் நிச்சயமாக நேரிடுகின்றன).

ஏமாற்றம்: முஸ்லிம் சட்டங்களைத் திருத்த வாய்ப்பிருந்தும் விட்டு விட்டோம். நேருவுக்கு இதில் விருப்பம் தான். ஆனால் மாற்றங்களை முஸ்லிம் தலைவர்கள் கொண்டு வர வேண்டும் என்று விட்டு விட்டார். உச்ச நீதி மன்றம் ஷா பானோ வழக்கின் தீர்ப்பில் வாய்ப்பு ஏற்படுத்தி கொடுத்தது. பல முஸ்லிம் தலைவர்கள் சீர்திருத்தத்தை விரும்பினார்கள். தேர்தலில் தோல்வி நேரிடுமோ என்று பயந்து பிரதமர் ராஜிவ் காந்தி தீர்ப்பை மாற்றும் சட்டத்தை இயற்றினார். (ஆயினும் தேர்தலில் தோல்வியுற்றது வேறு கதை). அமைச்சர் ஆரிப் முகமது கான் இந்த வாய்ப்பை நழுவ விட்டதில் ஏமாற்றம் அடைந்து பதவி விலகினார். எண்ணற்ற முஸ்லிம் சகோதரிகள் விடியலுக்குக் காத்திருக்கிறார்கள்.

நற்செய்தி: காஷ்மீரை இந்தியாவுடன் இணைத்து கொள்ள காஷ்மீர் அரசரின் கையொப்பத்தையும் காஷ்மீர் மக்கள் தலைவர் ஷேக் அப்துல்லாவின் ஆதரவையும் பெற்றோம். பாகிஸ்தான் அனுப்பிய படையினரைத் திரும்பச் செய்தோம். பல முறை காஷ்மீரில் தேர்தல் நடத்தி மக்கள் ஆதரவு பெற்ற அரசு அமைக்கச் செய்தோம்.

ஏமாற்றம்: நமது அரசியல் முறையை இந்திரா காந்தி சில காலம் கெடுத்து வைத்திருந்தார். (1) தனி மனித உரிமைகள் பறிக்கப்பட்டன. எதிர்கட்சி தலைவர்கள் சிறைப்படுத்தப்பட்டனர். சில உறவினர்களும் அதிகாரிகளும் ஆமாம் சாமியார்களும் முன்னுக்கு வந்தனர். ஆனால் மக்கள், அரசியல்வாதிகள் மற்றும் பல அரசியல் கட்சிகள் இவற்றை எதிர்த்து நேருவின் அரசியல் முறையை மீட்டினர். (2) காங்கிரஸ் கட்சிக்குள் தலைவர்கள் ஒடுக்கப்பட்டனர். ஆனால் காங்கிரஸ் பலவீனப்பட்டதால் இந்திய ஜனநாயகம் செழித்தது. பல வருடங்கள் எந்த கட்சியும் பெரும்பான்மை பெறாமல் கூட்டணி அரசுகளே அமைந்தன. அரசியல் பன்வகைபட்டும் ஆழமாகவும் வேரூன்றியது. (3) காங்கிரசில் மாநில அரசியல் தலைவர்கள் ஒடுக்கப்பட்டனர். மற்ற கட்சிகளின் மாநில தலைவர்கள் வெற்றிடங்களை நிரப்பினர். மாநில அரசியல் பலம் பெற்றது. (ஹைதராபாத் விமான நிலையத்தில் முதலமைச்சர் அஞ்சையா ராஜீவ் திட்டியதற்காக அழுதார்! "தெலுகுவாலா கோபட்னமு" என்று பொங்கி எழுந்தார் என் டி ராமராவ்). (4) அரசு அலுவலர்களை ஆளும் கட்சியின் அரசியலுக்கு உடன்படச்செய்தனர். இதிலிருந்து மாட்டும் நாம் இன்னும் விடுபடவில்லை. (5) நீதி மன்றங்களை அரசியல் நோக்கங்களுக்கு வளையச் செய்தனர். ஒரு சிலர் வளைந்தாலும், பெரும்பாலும், நீதி மன்றங்கள் வளைந்து கொடுக்க வில்லை. (6) ஊடகங்கள் ஒடுக்கப்பட்டன. ஆனால் பத்திரிகைகள் எளிதில் ஒடியவில்லை. நேர்மையுடன் மீண்டு எழுந்தன. பிரதமர் ராஜீவ் காந்தி பத்திரிகை ஆசிரியர்களை சில "மான நஷ்ட" செய்திகளுக்காக சிறையில் அடைக்கும் சட்டம் ஒன்றை கொண்டு வர முயற்சித்தார். நல்ல வேளையாக பாராளுமன்றம் எதிர்த்து ஒழித்தது.

ஏமாற்றம்: லஞ்சம் அரசியலிலும் அரசிலும் வேரூன்றி விட்டது. பொதுமக்களுக்கு நன்மை என்று பேசி அரசுக்கு தேவைக்கு மிஞ்சிய பொறுப்புகளையும், அதிகாரங்களையும் கொடுத்து அந்த அதிகாரங்களை அரசியல்வாதிகளும் அரசு அலுவலர்களும் கவர்ந்து கொண்டு தங்கள் அரசியல் மற்றும் தனி மனித எதிர் காலங்களை வளமாக்கிக்கொண்டனர். சித்தாந்தவாதிகள் பொதுவுடமை என்ற நல்ல நோக்கத்துக்கு பேசுவதாக நினைத்துக்கொண்டு லஞ்சவாதிகளுக்குத் துணை போயினர்.

ஏமாற்றம்: இரண்டு முறை சிறுபான்மையினருக்கு தீங்கு செய்து விட்டோம். சீக்கியர்களுக்கு எதிராக டெல்லியில் எண்பத்து இரண்டில். முஸ்லிம்களுக்கு எதிராக குஜராத்தில் இரண்டாயிரத்து இரண்டில். (இது இல்லாமல் தனி மனித தவறுகள் சில பல). இரண்டு முறையும் ஆள்பவர்கள் சட்டத்தை நிலைநிறுத்தாமல் வன்முறையை வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டு இருந்தனர். டெல்லியில் பிரதமரும் குஜராத்தில் முதலமைச்சரும் "அழகற்ற" கருத்துகளை உதிர்த்தார்கள். வருந்தத்தக்க வகையில் இருவருமே அடுத்த தேர்தலில் வெற்றி பெற்றனர்.

ஏமாற்றம்: சமுதாயத்தின் ஓரங்களில் சில இந்துக்களிடமும் முஸ்லிம்களிடமும் மெலிதாக படர்ந்து வரும் மதவெறி பெரும்பாலாக இணைந்து வாழும் சமுதாயங்களைக் காயப்படுத்த ஆரம்பித்து இருக்கிறது. பல மதங்கள் இணைந்து வாழும் இந்தியாவில் "எல்லோருக்கும் அதிக நன்மை விழைவது அதிகமானவர்களுக்கு எல்லா நன்மையும் விழைவதை விட மேல்" என்ற காந்தியடிகளின் கருத்தை யாரும் கவனிக்கவில்லை.

நற்செய்தி: நிலச் சீர்திருத்தங்களும், கல்வி மற்றும் வேலை வாய்ப்புகளும், மாறி வரும் சமுதாய கண்ணோட்டங்களும் பின்தங்கிய வகுப்பினரின் அரசியல் பலத்தை கூடியிருக்கின்றன. கருணாநிதி, முலாயம் சிங் யாதவ், லலூ பிரசாத் யாதவ் போன்ற தலைவர்கள் இதற்கு சான்று. காலப்போக்கில் சமுதாயம் வகுப்பு வேறுபாடு இன்றி சீரடையும் என்ற நம்பிக்கை இருக்கிறது.

ஏமாற்றம்: தொடக்கத்திலிருந்தே தேசிய இறையாண்மைக்கு ஊறு விளைவிக்ககூடிய பிரிவினை வாதங்கள் நம்மைத் துரத்த ஆரம்பித்து விட்டன. (1) ஆங்கிலேயர்கள் பல சிறு மன்னர்களையும் மலை வாசிகளையும் இந்தியாவில் சேராமல் இங்கிலாந்துடன் நேரடி கட்டுக்கோப்பில் வைத்திருக்க முயற்சித்தனர். சர்ச்சிலின் ஹைதராபாத் முயற்சிகளும் நாகாலாந்து முயற்சிகளும் மறக்க முடியாது. (2) நாமும் பல்வேறு காலங்களில் மாநிலங்களின் தன்மானங்களையும், பொதுச்சொத்துகளுக்கான உரிமைகளையும், எல்லைக்கோடுகளின் வரையறைகளையும், அரசியல் தலைமையையும் மதிக்கத் தவறி இருக்கிறோம். பஞ்சாப் ஒரு எடுத்துக்காட்டு. (3) பாகிஸ்தானின் "எதிரிப்போக்கு" ஒரு பெரிய தலைவலி. நாம் கவனிக்க மறந்த சில அதிருப்திகளை நமக்கு "ஆயிரம் ஊனங்கள் ஏற்படுத்த" பாகிஸ்தானியர் சரிவர பயன்படுத்திக்கொண்டு இருக்கிறார்கள். (4) காஷ்மீர்.

ஏமாற்றம்: நமது பொருளாதாரத்தை வளர்க்கத் தவறி விட்டோம். (1) இரண்டாயிரம் ஆண்டுகள் உலகின் இரண்டாவது மிகப்பெரிய பொருளாதாரமாக இருந்த நாம், 1857லிருந்து 1947வரை ஆங்கிலேயர்களின் சுரண்டலால் வளரவே இல்லை. மூன்று தலைமுறை இந்தியர்கள் வறுமையிலேயே வஞ்சிக்கப்பட்டனர். (2) விடுதலைக்குப்பின் இரண்டு காரணங்களுக்காக பொதுவுடைமைப் பாதையில் சீரழிந்தோம்: நேரு இந்தப்பாதையை நிஜமாகவே நல்லது என்று நம்பினார். இந்திரா இந்தப்பாதையை மக்கள் நாக்கில் "தேன் தடவ" உபயோகித்தார். முப்பத்தைந்து ஆண்டுகள் நாம் ஆண்டுக்கு 3.5% என்ற மந்த வளர்ச்சியில் இன்னுமொரு தலைமுறையை வஞ்சித்தோம். (3) அறுபதுகளில் வந்த பஞ்சம் இயற்கையின் சீற்றமல்ல. நாமே தேடிக்கொண்டது தான். ஆனால் இந்திரா காந்தி எடுத்த முயற்சிகளில், பசுமைப்புரட்சி செய்தோம். கோதுமை உற்பத்தி இரண்டு மடங்காகவும், அரிசி உற்பத்தி ஒன்றரை மடங்காகாவும் உயர்ந்தது. (4) இளம் ராஜிவ் சரியாகத்தான் ஆரம்பித்தார். தொழில்/வர்த்தக துறைகளில் அரசின் தேவையற்ற கட்டுபாடுகளை விளக்கினார். ஏற்றுமதியை ஊக்குவித்தார். தீர்வைகளைக் குறைத்தார். வரிகளைக் குறைத்தார். ஆனால் தேர்தல் நெருங்க நெருங்க அவரும் பொருளாதார வளர்ச்சியை உருவாக்குபவர்களை வோட்டுக்காக மக்களின் எதிரிகளைப்போல் தோற்றுவித்து வளர்ச்சியை ஊக்குவிக்காமல் "தேன் தடவப்" போய் விட்டார். (தேர்தலில் தோற்றது வேறு கதை). (5) 1987ல் வந்த பஞ்சம் மிகக்கொடியது. இருபது கோடி மக்கள் அவதியுற்றனர். பசியால் பல இறப்புகள் நேர்ந்தது பெரிய அவமானம்.

நற்செய்தி: நாற்பது ஆண்டு கால பொதுவுடைமைக் கொள்கைகள் அரசையும், அரசியல்வாதிகளையும், அரசு அலுவலர்களையும் வளப்படுத்தினவே தவிர நாட்டையும், நாட்டின் பொருளாதாரத்தையும், மக்களின் வளமையையும் சிறிது சிறிதாக அழித்துக் கொண்டிருந்தன. பொதுவுடமை என்பது மக்களுக்கு சொந்தம் என்பது போல ஒரு மாயையை உருவாக்கி சூறையாடிகக்கொண்டிருந்தார்கள். உலக நாடுகளிடம் இருந்து நமது தேவைகளை (எண்ணெய் உள்பட) வாங்கும் சக்தி குறைந்து கொண்டே வந்தது. ஒரு கட்டத்தில் நம்மிடம் இருந்த தங்கத்தை விமானத்தில் கொண்டு சென்று அடகு வைத்து எண்ணெய்க்கு பணம் கொடுக்க வேண்டி இருந்தது. வேறு எந்த வழியும் இல்லை என்ற நிலைமைக்கு தள்ளப்பட்ட பின் சில நல்ல செயல்கள் செய்தோம்: (1) நமது பொருளாதாரம் வளர வெளிநாட்டு முதலீட்டை வரவேற்றோம். (கும்மிடிபூண்டி ராமன் சம்பளம் முதலியாரிடமிருந்து வந்தால் என்ன ஐ பி எம் இடமிருந்து வந்தால் என்ன? முன்னேற்றம் ராமனுக்கும் கும்மிடிபூண்டிக்கும் தானே!) ஏற்றுமதி இறக்குமதி தட்டுப்பாடுகளை நீக்கினோம். (2) தனியார்மயமாக்குதல் (இந்த சொற்றொடரே தப்பு. உண்மையில் இது "உழைப்பவர்க்கு உரிமையாக்குதல்". பெரும்பாலான தொழிலதிபர்கள் உழைப்பவர்களே!) தவறல்ல என்று உணர ஆரம்பித்தோம். ஆனாலும் அரசியலில் "தனியுடைமையின்" வளர்ச்சியை விரும்புபவர்களுக்கும் "பொதுவுடைமையின்" நியாயத்தை விரும்புபவர்களுக்கும் இடையில் இன்னும் திண்டாடிக்கொண்டு தான் இருக்கிறோம். "பொதுவுடைமையின்" கவர்ச்சியை விரும்புபவர்களும் "தனியுடைமையின்" அநியாயத்தை விரும்புபவர்களும் இடையில் ஏமாற்றிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள். தொலை நோக்கு கொண்ட, பழமைவாதமற்ற (டெங் சியா பிங் அல்லது லீ கவான் யூ போன்ற) தலைமை இன்னும் படியவில்லை. (3) பொருளாதாரம் பத்து வருடங்களாக சற்று வேகமாக வளர்ந்து வருகின்றது. உலகினர் நம்மை அதிக மரியாதையுடன் பார்க்கிறார்கள். வறுமை குறையும் போல தோன்றுகிறது. (4) சில வெற்றிகள் கிட்டின. கம்ப்யூட்டர் மென்பொருள் தொழில் பதினைந்து வருடங்களில் ரூ 500 கோடியிலிருந்து ரூ 65,000 கோடியாக வளர்ந்து எண்ணற்ற குடும்பங்களுக்கு வாழ்வு கொடுத்தது. நேருவின் கல்விக்கொள்கைகளும் , ராஜிவின் தொலைத்தொடர்பு கொள்கைகளும் , ஜார்ஜ் பெர்னாண்டசின் கம்ப்யூட்டர் கொள்கைகளும் இதற்கு காரணமாயிருந்தன.

அறுபது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இன்றைய நிலைமை என்ன? இந்தியா தற்பெருமையிலிருந்து தன்னம்பிக்கைக்கு மாறி விட்டது. உலகச்சந்தையில் இந்திய உழைப்புக்கு மதிப்பு கூடி விட்டது. இந்தியாவில் முதலீடு செய்வதற்கு ஆர்வம் அதிகரித்து விட்டது. நமது "வாங்கும் சக்தியும்" அதிகரித்து விட்டது. இதனால் உலக அளவில் நமது அரசியல் பலமும் அதிகரித்துள்ளது. நமது அரசியலும் பலப்பட்டு வருகிறது. நமது அரசியலமைப்பும் மக்களாட்சி முறையும் மதச்சார்பின்மையும் நம்மை தூக்கி நிறுத்தும் தூண்களாக இருக்கின்றன.
நாம் மாற வேண்டியதும் மாற்ற வேண்டியதும் நிறைய. வளர்ச்சியை முன்னிறுத்தும் பொருளாதார கொள்கைகள் நிலை நிறுத்தப்பட வேண்டும். பொது வாழ்க்கையில் தூய்மை வேண்டும். வோட்டுக்கான "கவர்ச்சி நடனங்கள்" குறைய வேண்டும். கல்வி அனைவரையும் சென்றடைய வேண்டும். உழைப்பவர்க்கு முதலீடு கிட்ட வாய்ப்புகள் வேண்டும்.

இந்தியா நிலைத்து நிற்குமா? ஜனநாயகம் இருக்கும் வரையில், மதச்சார்பின்மை இருக்கும் வரையில், தனி மனித உரிமைகள் மதிக்கப்படும் வரையில், சந்தைப் பொருளாதாரத்துக்கு மதிப்பு கொடுக்கும் வரையில், ராணுவமும் அரசு அலுவலர்களும் இருக்கும் வரையில், இந்தி பாடல்கள் பாடப்படும் வரையில் இந்தியா நிலைத்து நிற்கும் என்று குஹா சொல்கிறார்.

என் பங்குக்கு நான் செய்யப்போவது: "ஸோ ஜோ கபி ஐஸா ஹோ தோ க்யா ஹோ?"

என் நண்பர் பத்ரி சேஷாத்ரி தமது கிழக்கு பதிப்பகம் வாயிலாக இந்த புத்தகத்தை தமிழில் வெளியிட்டு இருக்கிறார். ஆர் பி சாரதி மொழியாக்கம். வாங்கிப்படியுங்கள்.

மிக அருமையான புத்தகம். முடிந்தால் ஒரு சிறுவனுக்கோ சிறுமிக்கோ வாங்கி கொடுங்கள்.

மேல் அடுக்கு

"இந்திய வரலாறு - காந்திக்கு பிறகு" : ராமச்சந்திர குஹா